| annz 的个人资料U wHo MaKe ME sMilE aLw...照片日志列表 |  工具  帮助 |
|
U wHo MaKe ME sMilE aLwAyS ... My LoVeloVe EvEryBody (SlaM)*-*
6月10日 ซึ้งใจเมื่อวานวันที่ 9 มิถุนายน 2549
วันที่ยิ่งใหญ่ของเหล่าชาวไทยทุกคน
เป็นวันที่ยิ่งใหญ่ของชาติ
คนไทยทั่วประเทศพร้อมใจกันใส่เสื้อสีเหลือง
เพื่อเฉลิมฉลองที่ในหลวงของเราครองราชย์ครบ 60 ปี
ไอ้เราก็ไม่ได้ทำอะไรมาก
ก็ใส่เสื้อเหลืองตาม ๆ เค้าไป
พอดีมาทำงานก็เลยออนเอ็มซะหน่อย
เจอเมษาก็เลยชวนไปดูพลุกัน
พอ 5 โมงรีบออกจากที่ทำงาน
ไปหาเมษา เซด และเบลล์ที่คคาร์ฟูร์
มาดูพลุกันประมานทุ่มก่า ๆ
คนเยอะมาก ๆ
กว่าจะได้มุมที่เห็นพลุชัด ๆ
ก็ต้องเจ็บเนื้อเจ็บตัวปีนข้ามรั้ว
อีกทั้งเหนื่อยกับการหาทางกลับบ้านเพราะไม่มีรถ
ก่อนกลับก็เลยแวะไปคาร์ฟูร์อีกรอบ
เพื่อกินสเวนเซ่นส์
ง้ำ ๆ อร่อย
มานั่งดูข่าวเพราะเมื่อวานไม่ได้ดู
เห็นภาพที่ลานพระบรมรูปทรงม้าแล้ว
ก็มานั่งร้องไห้
รู้สึกซึ้งใจแทนในหลวง
ในหลวงซึ่งเป็นที่รักของชนชาวไทยทุกคน
ขอให้พระองค์ทรงพระเจริญ
5月21日 ณ ร้านใบไม้ร่าเริงวันที่ 19 ไปกินเลี้ยงกับที่ทำงานที่ร้านใบไม้ร่าเริง
 มีพวกพี่ ๆ ที่ทำงาน แล้วก็เด็กฝึกงาน
ไปถึงที่นั่นประมาณ 6 โมงเย็นหหลังเลิกงานแล้ว
มีส่วนหนึ่งไปถึงก่อน เข้าไปก็กินกันเละเทะ
ร้องเกะกันแบบลืม ๆ โลก
 สนุกสนานกันมากมาย
  ทั้งร้องทั้งเต้น เหนื่อยสุด ๆ แต่ก็สนุกสุด ๆ เช่นกัน
อาหารก็อร่อย
 กลับบ้านเวลาเที่ยงคืนพอดี ขอบคุณพี่ ๆ ที่ทำงานทุกคนทำให้เราลืมเหตุการณ์ร้าย ๆ ไปเลย
แต่ก็ทำให้เรารู้เรื่องราวบางอย่างมากขึ้น
 ท้งเรื่องดีและไม่ดีของคนที่เรารู้จัก
ว่าแต่ว่า ตื่นเช้าขึ้นมาอีกวัน
ทำไมตามันบวมขนาดนี้
  4月19日 ธรรมดาชีวิต ช่วงนี้ไม่ได้เข้ามาอัพนานมากจนลืมไปแล้วว่ายังมีสเปซอยู่
เพราะมัวแต่ยุ่งกะการทำงาน
เดือนนี้ได้หลายพันเลยอ่า
แต่ไม่แบ่งหรอก
มีหลายเรื่องที่อยากเล่าแต่ไม่รู้จะเล่าเรื่องไหนก่อน
มีทั้งเรื่องดีใจ เสียใจ
 ก็นี่แหละธรรมดาชีวิต
* คิดถึงเพื่อน ๆ จังเลย *
 * อยากไปเที่ยวกะเพื่อน ๆ อีกอ่า *
* อยากเปิดเทอมเร็ว ๆ * 3月11日 การลาจาก
โลกมักมี 2 สิ่งมาคู่กันเสมอ
การพบเจอก็มาคู่กับการลาจาก
ถึงแม้ว่ามันไม่ได้มาพร้อม ๆ กัน
แต่มันก็มักมาแบบไล่เลี่ยกัน
การพบเจอในสิ่งที่เราต้องการ เราก็มีความสุข
การลาจากในสิ่งที่เราไม่ต้องการเราก็มีความสุข
แต่ส่วนใหญ่การลาจากมักจบลงด้วยน้ำตา
การอำลาเพื่อนสมัยประถม มัธยม
การสูญเสียของที่รักไป
แต่การลาจากคนที่รักเราไปนั้นเศร้าที่สุด
เมื่อวานรุ่นพี่คนนึงโทรมาบอกว่า พ่อของรุ่นพี่ที่เราชอบ เสียแล้ว
ถึงแม้เราจะไม่รู้จักเค้า แต่เราก็รับรู้ได้ถึงการสูญเสีย
การลาจากครั้งนี้คงไม่มีวันย้อนกลับคืนมาได้
ก็ขอให้พ่อของรุ่นพี่คนนั้น หลับอย่างสบายนะค่ะ
ขอเป็นกำลังใจให้ครอบครัวรุ่นพี่คนนั้นด้วย
" """''''''EveRy MoRnInG TeLl YoUrSeLf tHaT You R GeTtInG BetTer AnD BeTter
  2月4日 งานแต่งงานเมื่อวานไปงานแต่งงานพี่สาวมา
ตอนเช้าก็มีพิธีแบบไทย
แห่ขันหมาก ผ่านประตูเงิน - ทอง
ดูท่าทางจะตื่นเต้นทั้ง 2 ฝ่าย
มือไม้สันไปหมดเลย
เราก็ร่วมยินดีไปกะเค้าทั้ง 2 คนด้วย
ตอนเย็นกินเลี้ยงที่หอประชุมคุรุสภา
ตอนเย็นรถติดมาก ๆ ไปถึงก็ประมาณทุ่มกว่า ๆ แล้ว
แต่ก็ยังไม่ค่อยมีคนมา
อาหารก็เสริฟไปเรื่อย ๆ
กินกันแบบว่าอิ่มมากมาย
บรรยากาศงานแต่งงานสวยหรู
มีแต่รอยยิ้มของทุกคนที่เข้ามาในงาน
ชุดสีขาวยาว ๆ ของเจ้าสาว
และชุดข้าราชการของเจ้าบ่าว
โตะสมุดเซ็น ของชำร่วย
เวที นักร้อง ช่างภาพ
เค้กแต่งงาน 7 ชั้น
แล้วก็พิธีกร
ว้าว+++
และแล้วก็มานั่งนึกถึงตัวเอง
เมื่อไหร่ที่เราจะได้มีงานแบบนี้บ้าง
อยากสวมชุดสีขาว
แล้วก็มีผู้ชายที่เรารักเดินเคียงข้าง
คอยประคองกันเดินไปไม่ว่าจะอยู่ที่ไหน
จับมือ และคอยโอบอุ้มเมื่อเราล้ม
ยิ้มและร้องไห้ไปด้วยกัน
อยากมีวันนั้นจัง
แต่.....ไม่รู้เมื่อไหร่
1月24日 ไปเที่ยวสัมมนากันมาวันที่ 20 - 22 ม.ค.ที่ผ่านมา
พวกเราชาวบริหารก็เก็บสัมภาระย้ายที่พักพิงจากบ้าน
ไปหลับนอนกันที่ไร่เทพธิดาบัวสวรรค์
แต่ก่อนที่เราจะไปพักนั้น
เราแวะเข้าไปชมโรงงานเนสเล่ท์กันก่อน
โรงงานสวย ทันสมัย เพอร์เฟกต์
เข้าที่พัก
โอ้ บ้านหลังนึงนอนกันแค่ 3- 4 คนเอง
สบายมาก ๆ
บรรยากาศดีสุด ๆ
กิจกรรมที่เราทำ มีอยู่แค่ไม่กี่อย่าง
เสมือนมาพักผ่อนกันเอง
ก็ขี้เกียจออกไปตากแดดนี่น่า
เอาน่า อย่างน้อยก็กินกะนอนละว่ะ
เออ ไม่ใช่สิ ถ่ายรูปด้วย
ตอนกลางคืนวันเสาร์เป็นช่วงเวลาที่ดีที่สุดสำหรับทริปนี้
เป็นงานอำลาพี่ปี 4 ที่กะละจะจบ
เอาพี่พี่หลายคนน้ำตาซึม
การแสดงทุกชุดประทับใจมาก ๆ
ทั้งอาจารย์และเพื่อน ๆ
สุดท้าย ได้ดิ้นกันแบบ non-stop
เล่นเอาเหนื่อยอยู่เหมือนกัน
แต่มันหยุดไม่ได้
ได้ของฝากกลับบ้านเต็มไม้เต็มมือ
กับตังค์ที่หายไป
มีเหตุการณ์หลายอย่างที่เกิดขึ้น
ความทรงจำกำลังบันทึกเรื่องราวนี้ไว้ในหัวสมอง
อยากให้เรารักกันอย่างนี้ตลอดไปนะ
เพื่อน ๆ
1月14日 วันเด็ก....กับความรักของเด็ก ๆอยากจะบอกว่า วันนี้ เป็นวันเด็กครั้งที่ 20 ของชีวิตแล้ว
ไม่ได้ไปเที่ยวไหนเหมือนวันเด็กของทุกปี
ตอนเด็กรู้สึกตื่นเต้นกับวัน ๆ นี้เป็นอย่างมาก
แต่วันนี้เพราะเราคงโตขึ้นจึงทำให้รู้สึกว่า
วันนี้ก็เป็นวันธรรรมดาวันหนึ่งนั้นเอง
เดินออกจากบ้านมาเห็นพ่อจูงมือลูก
แม่ก็อุ้มลูกกันไปเที่ยว
เห็นเด็ก ๆ ต่างยิ้มและดีใจกับไอติมที่พ่อซื้อให้
เด็ก ๆ กระโดดโลดเต้นเพราะได้ตุ๊กตาตัวใหม่
นั้นเรียกว่า การมอบความรักให้แก่กันใช่มั้ย
เด็ก ๆ ที่ได้รับความรักมากมายตั้งแต่เด็ก
เมื่อโตขึ้นเป็นผู้ใหญ่
ก็พร้อมที่จะมอบความรักที่มีอยู่ให้แก่คนรอบข้าง
และเมื่อทุกคนบนโลกเป็นแบบนี้
โลกที่เราอยู่ก็คงมีแต่ความรัก ให้แก่กัน
มีความสุขดี ...เนอะ
อยากรู้เหมือนกันว่าความรักของเด็กต่างจากของผู้ใหญ่ยังไง
ความรักแบบเด็ก ๆ คงบริสุทธิ์และน่ารัก
แล้วของผู้ใหญ่ล่ะ
แบบไหนที่เรียกว่า "ความรัก"
 ใครก็ได้ช่วยบอกที
|
||||||||||||
|
|
